Όταν τα παιδιά της ομάδας του REBAR στο Σαν Φρανσίσκο ξεκινούσαν το πρώτο PARK(ing) Day το 2005, μάλλον δεν φανταζόντουσαν ότι μόλις πέντε χρόνια αργότερα κάθε τρίτη Παρασκευή του Σεπτέμβρη εκατοντάδες θέσεις πάρκινγκ σε όλον τον κόσμο θα έδιναν τη θέση τους σε αυτοσχέδια πάρκα, φτιαγμένα με μεράκι από οραματιστές ενός καλύτερου αστικού αύριο.

Με βασικό σκοπό να δείξει ότι το αστικό περιβάλλον δεν αποτελεί φυσικό νόμο, αλλά ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα που σαφώς επιδέχεται βελτίωση, το PARK(ing) Day μάς καλεί πάνω απ’ όλα να αμφισβητήσουμε την καθεστηκυία τάξη, να ονειρευτούμε με ανοιχτά μάτια πώς μπορεί να είναι μια πόλη, και να κάνουμε το τολμηρό βήμα μεταμόρφωσης – έστω και για μία μόνο μέρα – ενός μικρού κομματιού του γκρίζου αστικού τοπίου. Άλλωστε αποτελεί πλέον βασική αρχή στη βιώσιμη αστική ανάπτυξη ότι το πιο ζωτικό σκέλος είναι η χρήση γης.

Το πόση γη χαρίζουμε στα αυτοκίνητα, είτε για δρόμους είτε για θέσεις πάρκινγκ, είναι ξεκάθαρο για όποιον κοιτάζει βλέποντας. Πόση από αυτή τη γη έχει ανάγκη μια πόλη όπως η Αθήνα για να φιλοξενήσει πράσινο απαραίτητο για την επιβίωση; Να μια καλή ερώτηση…

Η απάντηση: πολλή. Κάθε βήμα προς αυτή την κατεύθυνση, καλό είναι, και ωφέλιμο προς όλους μα όλους τους κατοίκους αυτής της πόλης. Με χαρά μάθαμε λοιπόν ότι τα παιδιά του Lunch Street Party θα έβαζαν φέτος και την Αθήνα στον παγκόσμιο χάρτη αυτής της δράσης.

Βρεθήκαμε έτσι την περασμένη Παρασκευή (17.9) σε ένα μικρό κοινότοπο κομμάτι γης στη Σκουφά το οποίο είδαμε να έχει μετατραπεί για μια μέρα σε ένα πολύχρωμο τόπο συνάντησης που έστω και πρόσκαιρα υπενθύμισε στους παρευρισκόμενους τη χαμένη αλήθεια: οι δημόσιοι χώροι είναι για όλους, όχι για τους λίγους. Χρειάζεται μόνον η ανάκτηση της ευθύνης μας και το μεράκι για να γίνει αυτή η πόλη τουλάχιστον πιο υποφερτή, αν όχι όμορφη…

Συγχαρήτηρια σε όλους όσους πραγματοποίησαν αυτή τη δράση! Πάντα τέτοια, παιδιά, και ακόμη καλύτερα!

Όταν τα παιδιά της ομάδας του REBAR στο Σαν Φρανσίσκο ξεκινούσαν το πρώτο PARK(ing) Day το 2005, μάλλον δεν φανταζόντουσαν ότι μόλις πέντε χρόνια αργότερα κάθε τρίτη Παρασκευή του Σεπτέμβρη εκατοντάδες θέσεις πάρκινγκ σε όλον τον κόσμο θα έδιναν τη θέση τους σε αυτοσχέδια πάρκα, φτιαγμένα με μεράκι από οραματιστές ενός καλύτερου αστικού αύριο.

Με βασικό σκοπό να δείξει ότι το αστικό περιβάλλον δεν αποτελεί φυσικό νόμο, αλλά ένα ανθρώπινο κατασκεύασμα που σαφώς επιδέχεται βελτίωσης, το

Advertisements